| Nadawca: |
Marek Kapłon |
Dodano: |
2003/12/06 |
| Wiersz: |
Drogi Przyjacielu!
Jak się czujesz? Musiałem napisać do Ciebie ten krótki list, aby Ci powiedzieć, jak bardzo troszczę się o Ciebie. Widziałem Cię wczoraj z przyjaciółmi. Czekałem na Ciebie mając nadzieję, że zechcesz porozmawiać i ze mną. Dałem Ci zachód słońca, aby zakończył Twój dzień, i chłodny podmuch wiatru, abyś odpoczął i
czekałem. Nie przyszedłeś. To mnie zraniło ale nadal Cię kocham ponieważ jestem Twoim
przyjacielem. Widziałem Cię zeszłej nocy śpiącego i chcąc dotknąć Twoich brwi rozlałem światło księżyca na Twoją twarz. Znowu czekałem, chciałem przyjść, abyśmy mogli porozmawiać. Mam tak wiele prezentów dla Ciebie. Obudziłeś się i pobiegłeś do pracy. Moje łzy były w deszczu. Gdybyś tylko mnie posłuchał – kocham Cię. Próbuję Ci to powiedzieć przez błękitne niebo i cichą zieloną trawę. Szepcę Ci to w liściach na drzewach i kolorach kwiatów, wykrzykuję to w strumieniach górskich. Ubrałem Cię w ciepłych promieniach słońca i nasyciłem powietrzem i zapachami natury. Moja miłość do Ciebie jest głębsza niż ocean i większa, niż największa potrzeba w Twoim sercu. Proszę Cię, porozmawiaj ze mną. Proszę nie zapomnij o mnie. Chciałbym podzielić się z Tobą tyloma rzeczami. Nie będę Ci więcej przeszkadzał. To jest Twoja decyzja. Wybrałem Cię i ciągle czekam, ponieważ jestem Twoim przyjacielem.
|
| Nadawca: |
Robin |
Dodano: |
2003/11/15 |
| Wiersz: |
uzdrowicielu œwiatów
o pajêczym sercu
mistrzu kosmicznej czystki
niechaj arachnosfera
zawsze bêdzie têga
nad tw¹ kiœlow¹ wysp¹
spójrz
na nasze bojownicze starania
daj znak
skinieniem skarpety
tak cudnie pomieszanej
za tob¹ w dym
w ogieñ
w t³um gwa³c¹cych ufonautek
wska¿ nam drogê
o wielki kosmomê¿u
wprowadŸ na ufobijskie œcie¿ki
choæ wiemy i¿ krête s¹
czy jesteœmy ciê godni?
spójrz na jednostki i pagony nasze
zanalizuj swym cudnym umys³em
pokrêtne horoskopy
wierzymy
¿e zegar-ufogrom
og³asza ju¿ nasz¹ godzinê
wstaniemy t³umnie
w rytm ostatniego uderzenia
pos³uszni rolnicy na twym bezkresnym polu
by oczyœciæ wszechœwiat
z kosmicznego wszechplewia
|
| Nadawca: |
Aleksander |
Dodano: |
2003/10/17 |
| Wiersz: |
DO LUDZKOŚCI
Ludzkość jest tworem materii i Ducha,
A więc przykazań Boskich niechaj słucha
I niech swym ludzkim pojęciem zrozumie,
Że wszystko Boskie, co on zna i umie!
Po ścieżkach ludzkich wszystkie cnoty chodzą,
Które od Ducha świętego pochodzą,
Który w Swej wielkiej wiedzy i mądrości,
Świat tworząc, przelał je do serc ludzkości.
Niechaj więc ludzkość ta uznaje Pana
I niechaj będzie wciąż Jemu oddana,
Bo on jest Królem wszystkich ziemskich rodów
I ras i wyznań i wszystkich narodów!
|
|